Sunday, March 01, 2015

Başlangıçta Söz vardı. Sessizlik ondan sonra ortaya çıktı.
Artık ortada son denebilecek bir şey kalmadı...
Ocak 2007

Sunday, March 01, 2015

Burada küreselleşmeden kasıt her şeyin aynı programa, tüm imgelerin aynı "genoma" boyun eğmesi demektir.

Sunday, March 01, 2015

Oysa asıl maharet ölmeden önce ve ölmek yerine ortadan kaybolmayı başarabilmektir.

Saturday, February 28, 2015

Vaktiyle dairemin kapısını kilitlemezdim,arabamı da.Parama bağlı değildim,sahip olduğum şeylere sıkı sıkı yapışmazdım.Doğrusu,sahip olmaktan utanırdım biraz.Sosyete nutuklarında inançla şöyle haykırdığım olurdu:''Mülkiyet,baylar,bir cinayettir!''servetimi buna layık bir yoksulla paylaşacak kadar büyük bir yüreğim olmadığından,onu olası hırsızların emrine bırakıyor,böylece adeletsizliği rastlantıyla düzelteceğimi umuyordum.

Saturday, February 28, 2015

Bu kadını bir süre sonra yeniden gördüm,onu baştan çıkarmak için ne geekiyorsa yaptım.Çok zor olmadı bu:Kadınlar da başarısız kalmayı sevmezler.O andan itibaren,açıkça istemeden,onu üzmeye başladım.Onu bırakıyor ve yeniden alıyordum,uygun olmayan yerlerde ve zamanlarda kendini vermeye zorluyordum,her alanda ona öyle hoyrat davranıyordum ki,sonunda ona bağlandım,tıpkı zindancının tutuklusuna bağlandığı gibi.Bu da acılı ve zorlama bir zevkin şiddetli kargaşası içinde,kendisini köle eden şeye yüksek sesle saygısını belirtinceye kadar sürdü.O gün ondan uzaklaşmaya başladım.Daha sonra da unuttum onu.

Saturday, February 28, 2015

Gerçekten de bir çeşit,iddialı olma alışkanlığı bende o denli somutlaşmıştı ki durumun apaçık olmasına karşın benim olan bir kadının bir gün bir başkasının olabileceğini kafamın içinde canlandırmakta güçlük çekiyordum.Ama onların bana ettikleri o yemin onları bağlarken beni özgür kılıyordu.

Friday, February 27, 2015


Bir dilek taşıyıcısı gibi ellerimi açıp avuçlarımı
seyrediyorum. Avcuma birkaç damla soğuk su
damlatıp, incelmiş acıyı yüzüme sürüyorum. Bilirsin,
çok zor üşürüm.

Friday, February 20, 2015

On iki gün boyunca, beni iç sıkıntısına sürükleyip duran biricik kaygım, insan adaletinin ne denli kuşku verici ve iğreti bir nesne olduğudur.

Saturday, February 14, 2015

Gerçi cehalet hep aynı şeyi söyler. Bilmediği bir şey varsa, onun saçma olduğunu söyler.

Thursday, February 12, 2015

"Yere çakılana kadar kanatlarımın olduğuna inanacağım."

"alıntıdır hakkında Üyelik formu içi tıklayın Alıntı eklemek için tıklayın Üye olarak alıntılara yorum yapabilirsiniz.

Gabriel Garcia MARQUEZ

Kolombiyalı yazar, romancı,1927’de Kolombiya'nın Aracataca kentinde doğdu. 17 Nisan 2014'te ne yazık ki Marquez’i kaybettik.

Büyükannesiyle büyükbabasının evinde ve teyzelerinin yanında büyüdü. Başkent Bogota’daki Kolombiya Ulusal Üniversitesi’nde başladığı hukuk ve gazetecilik öğrenimini yarım bıraktı. 1940’lardan başlayarak uzun yıllar gazetecilik yaptı. Öykü yazmaya 1940’ların sonlarında başladı.

Devamı...

Son Yorumlar

Alıntı Yapılan Diğer Kitaplar

 19 kitabından yapılmış alıntıları görmek için kapak resimlerine tıklayın. Dokuzuncu Hariciye Koğuşu kitabından yapılmış alıntıları görmek için kapak resimlerine tıklayın. Esir Şehrin İnsanları kitabından yapılmış alıntıları görmek için kapak resimlerine tıklayın. Sana Gül Bahçesi Vadetmedim kitabından yapılmış alıntıları görmek için kapak resimlerine tıklayın. Cam Kent kitabından yapılmış alıntıları görmek için kapak resimlerine tıklayın. Hayaletler kitabından yapılmış alıntıları görmek için kapak resimlerine tıklayın.

Alıntı İstatistikleri

  • Alıntı Sayısı: 3372
  • Kitap Sayısı: 34959
  • Yazar Sayısı: 15947